Gelderse Valleiroute

22 juli, 10 km ****

Wat beweegt een stelletje randstedelijke polderbewoners af te reizen naar Leusden?
Een leuke wandeling, net even anders: geen kaarsrechte sloten, geen dijken, geen kaaien, geen kaasboerderijen en geen eeuwenoude kerken. Wat dan wel? Een dazenpad, bos, landgoederen, een grift, een kanaal en een kanokluunplek. De Gelderse vallei in Utrecht.

Het weer: snikheet, bij vertrek om 19.00 uur nog 24 graden C, korte-broekenweer.

Route: zie http://www.fietsenwandelweb.nl/downloads/Routebeschrijvingen/Routebeschrijving_Wandelroute_Door_de_Gelderse_Vallei-korte_route.pdf

De gemiddelde prijs van de nog jonge woningen aan de Tabakssteeg is minstens €500.000,00. Kijk je naar rechts zie je weilanden, kijk je naar links wandel je langs een etalage met hoogmodieus tuinmeubilair. In het donker beschenen door een beetje eigenaardige lantaarnpalen (1). Aan het eind ligt een doodgelopen spoor(2) dat bij een mega autobedrijf hoort: Pon.(3).
Op de hoek van de Hamersveldseweg en de Lange steeg staat een huis met leuke tegelwerk boven de kozijnen en leuke wilde bloemen in de tuin.(4)

 Door licht glooiende weilanden en maisakkers lopen we naar het Valleikanaal. Een jong kanaal. Op de westelijke oever tussen twee bruggen liggen wallen met kazematten. De bedoeling daarvan is me niet duidelijk, maar het is tamelijk schilderachtig.(5) We steken het Valleikanaal weer over, de Leusbroekerweg op. Bij een boerderij staat een kraampje. We rennen er bijna op af, omdat het nog steeds kersentijd is, maar helaas, er zijn slechts bieten en rabarber te koop. In dit stuk van de Gelderse vallei geen fruit. We gaan het onverharde Schutpad op over Landgoed De Boom(6). Maïsveld, weiland en een stukje verderop bos en dazen om een wit paleisje. Het is nog steeds 24 graden C, maar ik ben toch blij dat ik een lange broek aan heb. In het koetshuis van het landgoed aan de Geerensteinseweg heeft de Evangelische Genade Gemeente zich gevestigd. In het jachthuis zit een bedrijf. (7 en 8)

Bij de Mofferbrug (9 met kanotrekbak) gaan we de Vieweg op en belanden zo op landgoed Den Treek - Henschoten. Van dit immense landgoed (2000 ha) zien we slechts een kleine gedeelte nabij den Treek, maar wel een heel mooi gedeelte bij de Heiligenbergerbeek. (10) Alweer bijna bij Leusden Zuid komen we langs de bewaarschool (11) en een basisschoolgebouwtje met onderwijzerswoningen. De eigenaren van Landgoed den Treek waren de bouwers en oprichters.

De kersen toen maar op de terugweg in Bunnik gekocht.

Schalkwijk Tull en 't Waal kersenpad

15 juli, 11 km ***

Route: Waalseweg, ra Elpad, ra Kaaidijk, Lagedijk, ra Tetwijkseweg, ra Achterdijk, ra Lange Uitweg, la Waalseweg

Langs het Elpad staat een plant waarvan ik vermoedde dat het de grote keverorchis is? Maar gezien het blad, is het dat niet. Wat is het wel? Een wespenorchis? Ik ga er maar een #dtv aan wagen.

Langs de Kaaidijk een kunstwerk van Houtense Marijn te Kolsté het Waterlint

-"Wie kan zich indenken dat hele families meewerkten aan het graven van de Schalkwijkse Wetering? Wij hebben nu nog steeds droge voeten door hun arbeid. Waar wij niet zo bij stil staan is dat grootouders, ouders en kinderen vaak levenslang bezig waren met het graven, dag in dag uit.

Rond 1130 was dat heel normaal. Kinderen werkten even hard als hun ouders. Het informatiebord en het geluidsfragment vertellen iets over het meisje dat moest graven aan de wetering.

Als eerbetoon voor al dit handwerk staan hier 5 bronzen handen als een kostbaar gebaar van respect De glazen stenen schitteren als een waterlint."

"De ontginning van de Schalkwijkse polder nam vermoedelijk wel een halve eeuw in beslag. De Schalkwijkse Wetering, een watergang met een kade aan weerskanten, werd met de hand uitgegraven. Deze kades functioneerden als ontsluitingswegen voor de boerderijen. Ook de sloten tussen de landerijen moesten met de hand worden gegraven. Het land werd ontdaan van bomen en stuiken, geploegd en ingezaaid. Tenslotte werden er langs de wetering boerderijen gebouwd."

 (https://www.houten.nl/burgers/cultuur-en-vrije-tijd/kunst/trap/kunstwerken/)

 En kerken. Als eerste de kerk aan de Brink (rond 1300) en in 1879 een megalomane katholieke Tepekerk, gefinancierd door de Spoorwegen. Een historicus legt in dit filmpje uit hoe dat zit. In het filmpje is ook nog een rol weggelegd voor een, van oorsprong Vleutens, familielid. Toevallig: zowel de Sint Michaelskerk in Schalkwijk als de Torenpleinkerk in Vleuten beschikt over een Bätzorgel.

We lopen richting de Brink, voor het spoor gaan we de Tetwijkseweg op en komen zo bij de Tuin van Jonkheer Ram.
Middenin het land is de gracht rond het vroegere kasteel uitgegraven. De gracht is omzoomd door lantaarnpalen ten behoeve van schaatsers.

Nog meer plaatjes van onze wandeltocht in de week voorafgaand aan de wereldberoemde (uitzending jeugdjournaal, 2012) Tour de Schalkwijk. Er werd hard getraind.

Vleuten - Haarzuilens kersenpad

1 juli, 9 km ***
Route: Hindersteinlaan, Dorpsstraat, ra Camphuysenlaan, Multatulistraat, Het bosje van Goes, Loswal, ra, Haarpad, Eikslaan oversteken, wandelpad volgen, la Bochtdijk, ra Rijndijk, ra Klein Limburg, ra Polderweg, Ockhuizerweg, Brinkstraat, la Thematerweg, ra Schoolstraat, la Hindersteinlaan.

Het winkelbestand van Vleuten is er na de annexatie van het dorp door Utrecht, aardig op vooruit gegaan. Wij parkeren de auto gratis op 5 meter afstand van de ingang van de supermarkt, om daarna 1,5 uur te gaan wandelen. Wij herinneren ons een bos achter het huis waarin wij ruim 40 jaar geleden
mochten logeren tijdens de zomervakantie en willen dat bos nog wel eens zien.

Ene Sophie maakte zich in 2008 erge zorgen over de toestand van het Bosje. Ze zal nu wel gerustgesteld zijn. Het Bosje van Goes ligt er best fraai bij. We slagen er in om met droge voeten  het Haarpad te bereiken. Langs het pad heeft Natuurmonumenten tussen de Eikslaan en de Joostenlaan allemaal akkertjes ingezaaid met zonnebloemen, rogge, luzerne en andere ouderwetse gewassen die niet voor niks niet meer geteeld worden, maar hier wel leuk staan.

"Ooit liep het Haarpad van het gehucht de Haar naar de dorpskerk van Vleuten. Het dorpje de Haar lag toen nog bij de romeinse tuin bij het kasteel en had zelf nog geen kerk. Op verzoek van de baron is het gehele dorp in 1891 verplaatst naar de huidige plaats.
 De Vleutense Wilibrorduskerk was de belangrijkste kerk van de parochie en stamt wellicht al uit het jaar 1000. Na de reformatie lopen katholieke inwoners via het Haarpad naar 't Hoog een schuilkerk, bij kasteel den Ham."(http://www.geocaching.com/geocache/GC3FH3H_natuurmonumenten-historisch-pad-haarzuilens?guid=464da481-b0ce-4653-b193-c9f050ff518d)

Als we om hét kasteel heen zijn begeven wij ons naar Klein Limburg (te voet!!). Waarom het zo heet is me niet duidelijk, maar leuk struinen is het er wel.

We lopen het dorp in en worden  er aan herinnerd dat oudste zus en zwager vandaag precies 37 jaar geleden hun bruiloft vierden in de Haarse Vier Balken.

Hoe zo'n echte Haarse bruiloft er uitziet? Dat weten ze waarschijnlijk in de kersenboomgaard.

Net voor sluitingstijd nemen we nog even 3 kilo van ze af. Een pittenspoor makend over de Schoolstraat lopen we naar de zo'n 1000 jaar oude Torenpleinkerk in Vleuten en bereiken we met blauwe tanden de auto die volgens dit filmpje op niet zo'n veilige plek staat.

Jan Blankenpad, bijna kersenpad

24 juni, 9 km ****

Route: Goilberdingerdijk, bij Werk aan het Spoel, de dijk af de uiterwaarden in, la richting Everdingen, ter hoogte van Everdingen links de dijk op, ra Lekdijk, la Graaf Huibertlaan, la Kerkstraat, la Bingse Bogaard, ra Het Lijne pad, la Kweldam, ra Lekdijk, bij Fort Everdingen ra, Diefdijk oversteken, Goilberdingerdijk, Werk aan de spoel.


Op de weg naar ons doel aan de Diefdijk alvast kersen gekocht.We beginnen Het Jan Blankenpad (3,5 km) waar het hoort: bij het Werk aan de Spoel. De daar aanwezige horeca verstrekt papier, potlood en plattegrond om informatie te verzamelen tijdens de tocht. Wij duiken zonder dit alles de uiterwaarden in. Her en der zien we paaltjes met qr codes en metalen plaatjes die je kunt rubben (papier op het plaatje, met potlood domweg krassen over het papier, zoals je vroeger met muntjes deed, en je tovert de info op het papier). Eigenlijk zou ik dat  wel willen doen, maar ja het is onze wandelavond en op die manier maak je natuurlijk geen kilometers.
Bij fort Everdingen gaat het Jan Blankenpad over de dijk terug.

Wij blijven in de uiterwaarden en maken aangenaam kennis met het verschijnsel Inundatiebank.
Bij het dorp Everdingen omhoog. Tot grote verrassing van broer staat op de dijk een oude bekende te stralen.

Rondje door het dorp, achter de Roomse kerk langs, via de Kweldam de Lekdijk weer op.

Boerderij Rustenburg uit 1600 ongeveer, heeft een schattig bakhuis en een opvallend overstekend achterschild.

Een stuk verderop ligt een heuse tankversperring uit 1940, in 2011 gerestaureerd.

Meteen achter het Werk aan het Spoel (filmpje), waarin ooit de Explosieven Opruimingsdienst gehuisvest was, staat in het weiland een nogal vreemd bouwsel. Het blijkt een kogelvanger.

Kromme Rijn kersenpad

17 juni, 10 km ****
Route:
Parkeren aan de Graaf van Lynden Sandenburgweg oftewel de N229. Bij Molenspoor de Kromme Rijn oversteken, la voetpad aan het water richting Cothen, ra Ossenwaard, la Kersenpaadje, la Rijnweide, ra Kerkweg, la Langbroekerweg, kersen kopen, ra Beukenlaan, ra Rhijnestein, ra Ambachtspad, Dorpsstraat, Rijnweide, Kersenpaadje, Ossenwaard, ra Molenspoor, brug over, ra Graaf van Lynden Sandenburgweg

De auto geparkeerd op een kleine ventweg langs de N229. Wij vermoedden achter dicht struikgewas een behoorlijke villa. Het was kasteel Hardenbroek.

Op 20 juni 2012 wandelden we dezelfde route met z'n drieën. De Kromme Rijn is op dat traject erg krom, maar het gebied is ook erg mooi. Rechts zie je weiland, boomgaard en akkers, links in de verte de beboste Utrechtse Heuvelrug, en voor je neus op een paaltje een witte kwikstaart.

In Cothen kun je natuurlijk niet om de kersen heen, dus hebben we van ellende maar een kilootje gekocht. En niet om in die zak te laten zitten. Pitten spugend liepen we langs de Petrus en Pauluskerk, aan de buitenkant een lelijk ding, maar van binnen: 

In 1969 gerestaureerd en naar mijn mening heel mooi geworden, maar in Cothen spreekt men van 'de Beeldenstorm van '69'. Een heleboel spullen uit de kerk zijn destijds geveild en leiden nu een 2e leven als plantenbak: http://www.ad.nl/ad/nl/1039/Utrecht/article/detail/2356839/2006/05/30/Heideplantjes-in-het-doopvont-van-de-rk-kerk-in-Cothen.dhtml

Door de Ossenwaard en de Molenbuurt langs de Oude Kromme Rijn weer naar het startpunt aan de gewone Kromme Rijn waar de bloeiende lindebomen heerlijk staan te geuren.

Filmpje om je Duits op te halen.

Park Bloeyendael Voordorp De Bilt

3 juni, 8 km ***
Galileilaan, Park Bloeyendael, Berenkuil,  Biltsestraatweg, L.O. Bruntpad, Ariënslaan, Biltse Rading, onder A27 door, la Voorveldsepad, la om Fort Voordorp, Voordorpsedijk, Biltse Rading oversteken, Blauwkapelseweg, bij rotonde ra, Bilthovenseweg, fietspad langs Utrechtseweg, onder A27 door de Archimedeslaan op, ra Galileilaan.

Park Bloeyendael wordt enthousiast beheerd door vrijwilligers die erg trots zijn op hun natuurpark. Het park en de presentatie van het park zijn zeer goed verzorgd. De actievoerders die het park in de jaren 90 wisten te redden uit de handen van projectontwikkelaars, verwierven de sympathie van Dick Bruna. Hij maakte een geweldig logo.  Leuk om doorheen te lopen, er valt op een klein terrein veel te zien.

Zo zagen we al meteen rietorchis tussen de grote ratelaren.

Maar een betrekkelijk klein terrein is Bloeyendael wel. Na een half uur  waren we er al drie keer doorheen gebanjerd, daarom via de Berenkuil naar de andere helft van Fort De Bilt. Helaas was het fortterrein na 17.00 uur gesloten. Van alle forten die we op onze wandeltochten al zijn tegen gekomen heeft Fort De Bilt vermoedelijk de bloederigste geschiedenis: de Duitsers gebruikten het in 40-45 als executieterrein en fusilleerden hier 140 verzetsstrijders!

Het noordelijk gedeelte van het Fort ligt in Park Voorveldse Polder. Ook een mooi terrein met veel sportvoorzieningen, een budgetcamping en een hotel, gelegen tussen de Biltsestraatweg en de Biltse Rading. Maar na een kwartiertje stappen, loop je opnieuw tegen de grenzen van een park aan. Het park uit en begonnen aan het serieuzere wandelwerk: het Voorveldse pad naar Fort Voordorp, een tamelijk jong fort dat tijdens en na WOII vooral in gebruik was als opslagplaats voor munitie. Momenteel heeft het fort een horecafunctie voor de zakelijke markt.

In het Voorveldse Park zagen we ze al: bordjes naar de Hooge Kampse Plas. Wij vermoedden een recreatieterrein, maar verbaasden ons erover dat we nog nooit iemand hadden ontmoet die gezellig met de kinderen bij de Hooge Kampse Plas aan het water had gezeten. Nu snappen we waarom. Op de Voordorpse dijk kwamen we steeds fietsers tegen met deelnemers aan de wandel 4 daagse van De Bilt.

Langs de Blauwkapelseweg vergapen we ons aan de riante jaren 30 woningen met dakkapelletjes en erkers en gebogen deuren en fraai metselwerk.

Aan de Utrechtsestraatweg passeren we Landgoed Sandwijck. Er ligt een park omheen dat er uitnodigend uitziet. Volgende keer. Het huis heeft aan beide zijden erkers in een speciale kleur en wordt bewoond door een woongroep. 

We lopen langs de voormalige autosloperij van Akkie Stomphorst (tegenwoordig een autodemontagebedrijf) en een rijtje te mooie woningen naar het viaduct onder de A27 en jawel hoor, daar liggen ze weer: enorme boomstronken.

We zagen ze eerder in o.a. Bunnikse en Lexmondse viaducten en vroegen ons steeds af waarom die dingen daar werden gedropt. Een bevriende uitvoerder van grond- en groen- en infrastructuurprojecten wist ons te vertellen dat die stronken dienen als ecologische zone of oversteekplaats voor insecten. Tuurlijk.

Bloklandroute

20 mei, 8 km ***

ANWB route, bewegwijzerd
Kasteelplein, Provinciale weg oversteken, door Stadspark, ra Bovenkerkweg, la Tiendweg, ra Molenvliet, ra Blokland, ra Benedenkerkweg, ra Stadspark, la brug over, Provinciale weg oversteken, Kasteelplein

Van: http://www.plaatsengids.nl/blokland-ut
"De Bloklandroute is een wandelroute van circa 8 kilometer door onder meer de buurtschap Blokland. Begin- en eindpunt zijn in Montfoort bij de bushalte Kasteelplein / Provincialeweg. De route is aangegeven met zeshoekige wit-groene bordjes ‘Groene Hart: Bloklandroute’ en geel-rood-gele stickers. Stevig schoeisel is aan te bevelen vanwege de onverharde en soms modderige Tiendweg (loopt vanuit Montfoort in oostelijke richting naar de Heeswijkse Kade / Molenvliet). Op deze weg zijn honden overigens niet toegestaan. Gelukkig zijn de meeste instanties tegenwoordig ‘wandelaarvriendelijker’ dan vroeger. De toegankelijkheid van de Tiendweg, een hekkenrijke graskade, is sterk verbeterd door de plaatsing van over- en omstapjes. De openbaarheid van deze ‘groene weg’ moest in 1975 nog door een Montfoortse wandelaar in een proefproces voor het kantongerecht worden bevochten."
Op bovengenoemde site ook foto's zoals ik ze niet kan maken.

Verwacht je te moeten soppen op zo'n polderkade: valt mee. Het pad was prima begaanbaar.
Over lijkenlaantjes gesproken: de Tiendweg in Heeswijk (Montfoort) is er één. Nog van recente datum ook.

Het was een lange zwoele avond op deze 20e mei, maar denk niet dat Bloklanders dan op hun ruim bemeten terrassen gaan zitten. We troffen bij slechts 3 huizen mensen in de tuin. Werkend, bij 2 van de 3. Dat bleken nog familieleden ook.