Linielanding

2 Juni Linielanding 9 km ****
Voor routekaartje, routebeschrijving en tekst en uitleg download:

www.hollandsewaterlinie.nl/files/vvv-wandelroute-linielanding2.pdf

 
De wandeling start bij Hajé, landwinkel en restaurant. Je moet door het restaurant om op het pad langs de Schalkwijkse Wetering te komen. Rekening houden met sluitingstijd dus, zeker als je de route andersom loopt. In het donker is dit pad trouwens tamelijk onbegaanbaar.

We dachten dat Tull en 't Waal geen geheimen meer voor ons had, maar dit onverharde pad nabij de Schalkwijkse Wetering hadden we zeker weten niet eerder bewandeld. Bij slecht weer: laarzen aan! En bij mooi weer lange broek, want nabij het Elpad is het pad slecht onderhouden. Distels, teken en brandnetels van anderhalve meter loeren op je blote kuiten.

Pad langs Schalkwijker Wetering.

Het Elpad is voor ons geen onbekend terrein. Toch hadden we dit nooit eerder gezien:

Via een vlonderpad loop je over verdronken bos. Kennelijk zijn we hier na 24 augustus vorig jaar niet meer geweest. Bewandelen in het muggenseizoen niet aanbevolen, maar daarbuiten een sprookje.
Over de Waalseweg langs de van oorsprong middeleeuwse kerk met klok van H. Meurs uit 1616(!) terug naar de Hajé.

Bij Hajé is alles nieuw. Dat heeft ook z'n charmes. Behalve restaurant met geweldig terras en winkel met streekproducten (Tull en 't Waalse nederwiet niet inbegrepen) is daar een monument ter ere van de Hollandse Waterlinie verrezen. (Filmpje)

 

 

 

 

 

Schalkwijk Tull en 't Waal kersenpad

15 juli, 11 km ***

Route: Waalseweg, ra Elpad, ra Kaaidijk, Lagedijk, ra Tetwijkseweg, ra Achterdijk, ra Lange Uitweg, la Waalseweg

Langs het Elpad staat een plant waarvan ik vermoedde dat het de grote keverorchis is? Maar gezien het blad, is het dat niet. Wat is het wel? Een wespenorchis? Ik ga er maar een #dtv aan wagen.

Langs de Kaaidijk een kunstwerk van Houtense Marijn te Kolsté het Waterlint

-"Wie kan zich indenken dat hele families meewerkten aan het graven van de Schalkwijkse Wetering? Wij hebben nu nog steeds droge voeten door hun arbeid. Waar wij niet zo bij stil staan is dat grootouders, ouders en kinderen vaak levenslang bezig waren met het graven, dag in dag uit.

Rond 1130 was dat heel normaal. Kinderen werkten even hard als hun ouders. Het informatiebord en het geluidsfragment vertellen iets over het meisje dat moest graven aan de wetering.

Als eerbetoon voor al dit handwerk staan hier 5 bronzen handen als een kostbaar gebaar van respect De glazen stenen schitteren als een waterlint."

"De ontginning van de Schalkwijkse polder nam vermoedelijk wel een halve eeuw in beslag. De Schalkwijkse Wetering, een watergang met een kade aan weerskanten, werd met de hand uitgegraven. Deze kades functioneerden als ontsluitingswegen voor de boerderijen. Ook de sloten tussen de landerijen moesten met de hand worden gegraven. Het land werd ontdaan van bomen en stuiken, geploegd en ingezaaid. Tenslotte werden er langs de wetering boerderijen gebouwd."

 (https://www.houten.nl/burgers/cultuur-en-vrije-tijd/kunst/trap/kunstwerken/)

 En kerken. Als eerste de kerk aan de Brink (rond 1300) en in 1879 een megalomane katholieke Tepekerk, gefinancierd door de Spoorwegen. Een historicus legt in dit filmpje uit hoe dat zit. In het filmpje is ook nog een rol weggelegd voor een, van oorsprong Vleutens, familielid. Toevallig: zowel de Sint Michaelskerk in Schalkwijk als de Torenpleinkerk in Vleuten beschikt over een Bätzorgel.

We lopen richting de Brink, voor het spoor gaan we de Tetwijkseweg op en komen zo bij de Tuin van Jonkheer Ram.
Middenin het land is de gracht rond het vroegere kasteel uitgegraven. De gracht is omzoomd door lantaarnpalen ten behoeve van schaatsers.

Nog meer plaatjes van onze wandeltocht in de week voorafgaand aan de wereldberoemde (uitzending jeugdjournaal, 2012) Tour de Schalkwijk. Er werd hard getraind.

19 december Tull route, 13.5 km

De blauwe route liepen we ongeveer, beginnend en eindigend op Plettenburg. De Beatrixsluizen over, de Waalseweg op langs het drinkwaterproductiebedrijf van de Vitens. In 2006 begon men met de bouw van dit bedrijf, dat er uit moet komen te zien als op het bovenste plaatje. Het gebouw zou een half jaar geleden al opgeleverd moeten zijn. Naar de huidige verwachting wordt het april 2013. Zacht water in Nieuwegein!

Bij de Strijpweg de dijk op. Boven de Lek is het nooit helemaal donker. De takken steken zo lekker zwart af tegen de grijze lucht. Uit Wikipedia: De grootste plaats aan de Lek is echter Nieuwegein, waarvan het moderne centrum weliswaar niet aan de rivier ligt, maar de historische kern Vreeswijk wel. Nooit geweten, dat van die grootste plaats.

9 mei, Hollandse Waterlinieroute, 12 km

Van verdedigingswerken, inundatiekanalen en waterlinies begrijp ik eigenlijk niets. Ook niet nu ik me tijdens deze wandeling heb laten verrassen door de aanwezigheid van zoveel onderdelen van de Hollandse Waterlinie in Tull en 't Waal en Schalkwijk. Ook al zijn ze, geloof ik, volkomen nutteloos: de gebouwen, de grachten en kanalen zijn moooooi in dat platte land aan de Lek en ze hebben in heel veel mensenlevens een grote rol gespeeld.

Wandeling aangevangen op het Elpad, dat er weer wonderschoon bijlag.De eerste koekoek van dit jaar gehoord.

Via de Kaaidijk de Schalkwijker wetering over, langs het inundatiekanaal over onverhard terrein naar de Waalseweg,de nieuwe brug over het inundatiekanaal over, langs de Molenbuurt van Tull en 't Waal de Achterdijk op richting Schalkwijk. Nergens een bordje 'Stiltegebied' gezien, maar de Achterdijk veel stiller dan bijvoorbeeld Blokland. Via de Groeneweg, waarlangs allerlei 'werken' gecamoufleerd door hoogstamfruitbomen, naar de Lekdijk. Bij Fort Honswijk ontdekten we de Liniepont en troffen we een klein ijzeren beeldje aan.

. Een stukje verderop stond diep in de slootkant net zo'n sokkel met een vleermuisachtig beestbeeldje. Langs de Gedekte Gemeenschapweg (zie dat filmpje)

met gevaar voor eigen leven weer terug naar Tull langs het Werk aan de Korte Uitweg en het Werk aan de Waalse wetering. Ht weer: windstil, zonnig en warm. Opmerkelijk: één van de inhalende wielrenners uit het peloton bleek een bekende. Als je een uurtje of twee hebt rondgewandeld door wonderschoon landschap is Nieuwegein wel heel lelijk.

11 april, Houtense buitensroute, 15 km

Gestart vanaf Wickenburg 't Goy. Daar gebracht door Astrid. Via Wickenburghseweg, Tiendweg, Schalkwijksebrug naar de Jonkheer Ramweg in Schalkwijk. Via het waterlint (Schalkwijkse wetering) langs de Kaaidijk naar het Elpad. Passeerden een toren van de Stichting Vuylcoop. Door Tull en 't Waal naar de Beatrixsluizen. Ditmaal via het Sluispad naar de Overeindsebrug. Kruisten het begin (of het einde) van de Schalkwijkse wetering. Weer: prima. Opvallend: heel veel pinksterbloemen langs Elpad.

4 April, waterwegenroute, 15,6 km

Buitengewoon wandelweer. Gestart vanaf Tiny's place. Via Malapertweg naar Plofsluis, via Vuilcopsekanaaldijk en Kanaaldijk Zuid naar Elpad. Over het Elpad, de Waalseweg en de Achterweg naar de Beatrixsluizen en toen langs het Lekkanaal (alsof we nog niet genoeg kanaal hadden gezien)over het Schipperspad naar de Bongenaer en naar huis.