Oukoopse route

12 augustus, 8 km ****

We moesten er een eindje voor rijden, maar hebben dan ook veel gezien.
Begin en eindpunt Café Goejanverwelle. Nog net Provincie Utrecht. Bewegwijzerde ANWB wandeling.

Route: de Sluis af, pad ten oosten van de Lange Weidsche Boezem, Oostkade, la Poppelendam, ra Opweg, onder spoor door, la Negen Viertel, ra Oukoopsedijk, la polder in, bij panoramatafel, ra Oukoopse kade, ra Twaalfmorgen, la Oukoopsedijk, ra polder in naar de Oukoopse molen, ra Prinsendijk, la Negen Viertel, ra Opweg, onder spoor door, ra Tiendweg, Wiericke over, la pad door het weiland naar de Steinse dijk, la Steinse dijk, Goejanverwelle


Goejanverwellesluis is de Middeleeuwse sluis tussen de Hollandse IJssel en de Lange Weidsche Boezem naar de Dubbele Wiericke en de Oude Rijn. In de geschiedenisboekjes beland door een akkefietje in de tijd van de Patriotten en de stadhouders (18e eeuw). De Boezem wordt doorsneden door de spoorlijn Utrecht - Leiden. Via een tunnel komen wij in Hogebrug, langs het spoor steken we de Enkele Wiericke over (filmpje voor treinspotters). Even voorbij Hoeve Stein (filmpje),  die een belangrijke rol speelt in dit gebied, gaan we het land in en stuiten op een heuse 'Panoramatafel'.

Het water van de sloten stroomt nog net niet  over de Oukoopsedijk. We gaan een pad op dat overdekt is met koeienvlaaien langs een slootkant die helemaal verrot is getrapt door koeien, maar met uitzicht op de Oukoopse molen. Het traject op de Prinsendijk tussen de Put van Kruijt en de Enkele Wiericke is een sprookje! Slecht begaanbaar voor fietsers, beetje lastig voor automobilisten en niet te doen voor rolstoelgebruikers. Toch staan er een paar (vakantie-?)woningen. De rijpe bramen zijn net voor onze neus weggekaapt, beetje jammer.

Eenmaal weer in de grote-mensenwereld nog even door polder Stein naar Hekendorp dat behalve een sluis ook een schandpaal heeft en een kerkje. Helaas wordt de Hekie niet meer geserveerd in café Goejanverwelle, maar de koffie smaakt zonder ook prima op het terras.

Kamsalamanderroute

5 augustus, 11,5 km ****
Anders dan de ANWB is het Zuid-Hollands Landschap niet kinderachtig met het verspreiden van wandelroutes. Gratis te downloaden deze route op http://www.zuidhollandslandschap.nl/wp-content/uploads/2011/10/Kamsalamanderroute_2_2005_scan.pdf. Je moet het verder wel zelf uitzoeken met je kaartje en de beschrijving, want er staan geen bordjes.

Na de auto geparkeerd te hebben naast de Tapperij De Zwaan de Kerkweg opgelopen. Even voorbij de basisschool met bewoond ooievaarsnest aan de rechterkant een hoogstamboomgaard, Zonder heg, zonder hek, beheerd door vrijwilligers. Wij nuttigen een peertje, de kersentijd is echt voorbij, en vragen ons af waarom in elke boom een omgekeerde bloempot hangt.

We vervolgen de Kerkweg langs het Wiel van Bassa over een smal paadje. Aan beide zijden overladen fruitbomen (helaas overladen met onrijpe appels). Te mooi voor 2014. Bij een boerderij gaan we de Diefdijk op richting Het Wiel nabij Leerdam. Bewoners van laaggelegen woningen aan de Diefdijk moeten inbraakpreventiemaatregelen vooral op het dak treffen. En de drive-inwoning is hier uitgevonden volgens mij.

Over de Donkere Kade gaan we natuurgebied Schaayk in, via hetzelfde pad weer terug naar de dijk die ons langs Het Wiel voert waarin een fort. Voor wie er alles over wil weten: raadpleeg: http://kennisloket.waterliniekennis.nl/media/contentItems/1647.pdf. Bij De Oude Horn gaan we de Diefdijk af en de Acquoyseweg op.

We zijn in Gelderland, eten Gelderse bramen aan de Acquoyseweg en aanvaarden de terugweg naar Schoonrewoerd langs de Culemborgsche Vliet. Tussen de vliet en de Diefdijk polder De Geeren. Een smalle strook land waarover veel gebakkeleid is. De vliet is over te steken met een trekpontje, maar we weerstaan de verleiding en houden ons aan de routebeschrijving. Aan het water, middenin het land, onbereikbaar voor rijwielen, een pomphuisje.

We gaan de Diefdijk weer op. Langs de andere kant van het Wiel van Bassa naar de Kerkweg en de Tapperij alwaar we enthousiast over de wandeling vertelden tegen een inboorling die nog nooit van deze route had gehoord.

Grechtroute

29 juli, 10 km ****
ANWB route, beetje rottig bewegwijzerd, hier en daar ontbraken bordjes.
Onze route:
Parkeren naast het station, la Stationsweg op, Oude Rijn over, r Oudelandseweg tot ingang Brediusbos, Brediuspad volgen tot Oudelandseweg, l 's Gravensloot oversteken voor de weidevariant. l over hek weiland in. Ongeveer een kilometer door het weiland evenwijdig aan de Mijzijde. En dan zijn de sloten ineens dwars op de bewandelde weide gegraven. Op google earth kun je zien dat er hier en daar planken in de sloten liggen, maar geen bewegwijzering en geen pad naar die planken over de sloten. Bij de 2e dwarssloot dus maar r naar de geasfalteerde Mijzijde. L Mijzijde blijven volgen naar De Boerinn. Over het terrein van De Boerinn door het weiland en via dammen naar dijk, l  de Grechtdijk, l 's Gravensloot, r Nieuwendijk, r Zandwijksingel, l Westdam, r Meulmansweg, l Hogewoerd, l Kerkplein, Kerkstraat, r Rijnstraat, r Oostdam, r Stationsweg.

Het Brediusbos rondom villa Rijnoord is genoemd naar bewoners van de villa die het park er omheen vormgaven en beheerden. De Stichting Landgoed Bredius vertelt je op haar website alles over de zeer gevarieerde inhoud van het park. Vooral als je niet te beroerd bent om de links aan te klikken.

We gaan de polder 's Gravensloot in...  en weer uit en weer in. Aan de van Teylingenweg rechts een bijzonder gemaal. Gemalologen raken in opperste staat van verrukking bij het zien van al dat ouwe ijzer in dit filmpje.

Op de Grechtdijk vinden wij een handig instrument. Een stukje verderop een woning met boomgaard bramen en peren voor de grijp, maar in geen velden of wegen asfalt of een andersoortig plaveisel. Het gemaal en de woning zijn in gebruik bij Pia Sprong en slechts via de Grecht, per boot, bereikbaar.

Langs een jachthaventje en een uit de vaart genomen pontje gaan we naar de binnenstad van Woerden. Helaas ontbreekt op de 's Gravensloot de wegwijzer naar de  Jozef Israelslaan. We missen hierdoor de singels, maar we zien wel weer het gezellige horecacentrum van Woerden: het Kerkplein met terrassen, winkels en rijksmonumenten als de Petruskerk (met ook een Bätzorgel), de voormalige kazerne, die tijdelijk bewoond werd door Molukkers, en het Stadsmuseum.

Gelderse Valleiroute

22 juli, 10 km ****

Wat beweegt een stelletje randstedelijke polderbewoners af te reizen naar Leusden?
Een leuke wandeling, net even anders: geen kaarsrechte sloten, geen dijken, geen kaaien, geen kaasboerderijen en geen eeuwenoude kerken. Wat dan wel? Een dazenpad, bos, landgoederen, een grift, een kanaal en een kanokluunplek. De Gelderse vallei in Utrecht.

Het weer: snikheet, bij vertrek om 19.00 uur nog 24 graden C, korte-broekenweer.

Route: zie http://www.fietsenwandelweb.nl/downloads/Routebeschrijvingen/Routebeschrijving_Wandelroute_Door_de_Gelderse_Vallei-korte_route.pdf

De gemiddelde prijs van de nog jonge woningen aan de Tabakssteeg is minstens €500.000,00. Kijk je naar rechts zie je weilanden, kijk je naar links wandel je langs een etalage met hoogmodieus tuinmeubilair. In het donker beschenen door een beetje eigenaardige lantaarnpalen (1). Aan het eind ligt een doodgelopen spoor(2) dat bij een mega autobedrijf hoort: Pon.(3).
Op de hoek van de Hamersveldseweg en de Lange steeg staat een huis met leuke tegelwerk boven de kozijnen en leuke wilde bloemen in de tuin.(4)

 Door licht glooiende weilanden en maisakkers lopen we naar het Valleikanaal. Een jong kanaal. Op de westelijke oever tussen twee bruggen liggen wallen met kazematten. De bedoeling daarvan is me niet duidelijk, maar het is tamelijk schilderachtig.(5) We steken het Valleikanaal weer over, de Leusbroekerweg op. Bij een boerderij staat een kraampje. We rennen er bijna op af, omdat het nog steeds kersentijd is, maar helaas, er zijn slechts bieten en rabarber te koop. In dit stuk van de Gelderse vallei geen fruit. We gaan het onverharde Schutpad op over Landgoed De Boom(6). Maïsveld, weiland en een stukje verderop bos en dazen om een wit paleisje. Het is nog steeds 24 graden C, maar ik ben toch blij dat ik een lange broek aan heb. In het koetshuis van het landgoed aan de Geerensteinseweg heeft de Evangelische Genade Gemeente zich gevestigd. In het jachthuis zit een bedrijf. (7 en 8)

Bij de Mofferbrug (9 met kanotrekbak) gaan we de Vieweg op en belanden zo op landgoed Den Treek - Henschoten. Van dit immense landgoed (2000 ha) zien we slechts een kleine gedeelte nabij den Treek, maar wel een heel mooi gedeelte bij de Heiligenbergerbeek. (10) Alweer bijna bij Leusden Zuid komen we langs de bewaarschool (11) en een basisschoolgebouwtje met onderwijzerswoningen. De eigenaren van Landgoed den Treek waren de bouwers en oprichters.

De kersen toen maar op de terugweg in Bunnik gekocht.

Schalkwijk Tull en 't Waal kersenpad

15 juli, 11 km ***

Route: Waalseweg, ra Elpad, ra Kaaidijk, Lagedijk, ra Tetwijkseweg, ra Achterdijk, ra Lange Uitweg, la Waalseweg

Langs het Elpad staat een plant waarvan ik vermoedde dat het de grote keverorchis is? Maar gezien het blad, is het dat niet. Wat is het wel? Een wespenorchis? Ik ga er maar een #dtv aan wagen.

Langs de Kaaidijk een kunstwerk van Houtense Marijn te Kolsté het Waterlint

-"Wie kan zich indenken dat hele families meewerkten aan het graven van de Schalkwijkse Wetering? Wij hebben nu nog steeds droge voeten door hun arbeid. Waar wij niet zo bij stil staan is dat grootouders, ouders en kinderen vaak levenslang bezig waren met het graven, dag in dag uit.

Rond 1130 was dat heel normaal. Kinderen werkten even hard als hun ouders. Het informatiebord en het geluidsfragment vertellen iets over het meisje dat moest graven aan de wetering.

Als eerbetoon voor al dit handwerk staan hier 5 bronzen handen als een kostbaar gebaar van respect De glazen stenen schitteren als een waterlint."

"De ontginning van de Schalkwijkse polder nam vermoedelijk wel een halve eeuw in beslag. De Schalkwijkse Wetering, een watergang met een kade aan weerskanten, werd met de hand uitgegraven. Deze kades functioneerden als ontsluitingswegen voor de boerderijen. Ook de sloten tussen de landerijen moesten met de hand worden gegraven. Het land werd ontdaan van bomen en stuiken, geploegd en ingezaaid. Tenslotte werden er langs de wetering boerderijen gebouwd."

 (https://www.houten.nl/burgers/cultuur-en-vrije-tijd/kunst/trap/kunstwerken/)

 En kerken. Als eerste de kerk aan de Brink (rond 1300) en in 1879 een megalomane katholieke Tepekerk, gefinancierd door de Spoorwegen. Een historicus legt in dit filmpje uit hoe dat zit. In het filmpje is ook nog een rol weggelegd voor een, van oorsprong Vleutens, familielid. Toevallig: zowel de Sint Michaelskerk in Schalkwijk als de Torenpleinkerk in Vleuten beschikt over een Bätzorgel.

We lopen richting de Brink, voor het spoor gaan we de Tetwijkseweg op en komen zo bij de Tuin van Jonkheer Ram.
Middenin het land is de gracht rond het vroegere kasteel uitgegraven. De gracht is omzoomd door lantaarnpalen ten behoeve van schaatsers.

Nog meer plaatjes van onze wandeltocht in de week voorafgaand aan de wereldberoemde (uitzending jeugdjournaal, 2012) Tour de Schalkwijk. Er werd hard getraind.

Vleuten - Haarzuilens kersenpad

1 juli, 9 km ***
Route: Hindersteinlaan, Dorpsstraat, ra Camphuysenlaan, Multatulistraat, Het bosje van Goes, Loswal, ra, Haarpad, Eikslaan oversteken, wandelpad volgen, la Bochtdijk, ra Rijndijk, ra Klein Limburg, ra Polderweg, Ockhuizerweg, Brinkstraat, la Thematerweg, ra Schoolstraat, la Hindersteinlaan.

Het winkelbestand van Vleuten is er na de annexatie van het dorp door Utrecht, aardig op vooruit gegaan. Wij parkeren de auto gratis op 5 meter afstand van de ingang van de supermarkt, om daarna 1,5 uur te gaan wandelen. Wij herinneren ons een bos achter het huis waarin wij ruim 40 jaar geleden
mochten logeren tijdens de zomervakantie en willen dat bos nog wel eens zien.

Ene Sophie maakte zich in 2008 erge zorgen over de toestand van het Bosje. Ze zal nu wel gerustgesteld zijn. Het Bosje van Goes ligt er best fraai bij. We slagen er in om met droge voeten  het Haarpad te bereiken. Langs het pad heeft Natuurmonumenten tussen de Eikslaan en de Joostenlaan allemaal akkertjes ingezaaid met zonnebloemen, rogge, luzerne en andere ouderwetse gewassen die niet voor niks niet meer geteeld worden, maar hier wel leuk staan.

"Ooit liep het Haarpad van het gehucht de Haar naar de dorpskerk van Vleuten. Het dorpje de Haar lag toen nog bij de romeinse tuin bij het kasteel en had zelf nog geen kerk. Op verzoek van de baron is het gehele dorp in 1891 verplaatst naar de huidige plaats.
 De Vleutense Wilibrorduskerk was de belangrijkste kerk van de parochie en stamt wellicht al uit het jaar 1000. Na de reformatie lopen katholieke inwoners via het Haarpad naar 't Hoog een schuilkerk, bij kasteel den Ham."(http://www.geocaching.com/geocache/GC3FH3H_natuurmonumenten-historisch-pad-haarzuilens?guid=464da481-b0ce-4653-b193-c9f050ff518d)

Als we om hét kasteel heen zijn begeven wij ons naar Klein Limburg (te voet!!). Waarom het zo heet is me niet duidelijk, maar leuk struinen is het er wel.

We lopen het dorp in en worden  er aan herinnerd dat oudste zus en zwager vandaag precies 37 jaar geleden hun bruiloft vierden in de Haarse Vier Balken.

Hoe zo'n echte Haarse bruiloft er uitziet? Dat weten ze waarschijnlijk in de kersenboomgaard.

Net voor sluitingstijd nemen we nog even 3 kilo van ze af. Een pittenspoor makend over de Schoolstraat lopen we naar de zo'n 1000 jaar oude Torenpleinkerk in Vleuten en bereiken we met blauwe tanden de auto die volgens dit filmpje op niet zo'n veilige plek staat.

Jan Blankenpad, bijna kersenpad

24 juni, 9 km ****

Route: Goilberdingerdijk, bij Werk aan het Spoel, de dijk af de uiterwaarden in, la richting Everdingen, ter hoogte van Everdingen links de dijk op, ra Lekdijk, la Graaf Huibertlaan, la Kerkstraat, la Bingse Bogaard, ra Het Lijne pad, la Kweldam, ra Lekdijk, bij Fort Everdingen ra, Diefdijk oversteken, Goilberdingerdijk, Werk aan de spoel.


Op de weg naar ons doel aan de Diefdijk alvast kersen gekocht.We beginnen Het Jan Blankenpad (3,5 km) waar het hoort: bij het Werk aan de Spoel. De daar aanwezige horeca verstrekt papier, potlood en plattegrond om informatie te verzamelen tijdens de tocht. Wij duiken zonder dit alles de uiterwaarden in. Her en der zien we paaltjes met qr codes en metalen plaatjes die je kunt rubben (papier op het plaatje, met potlood domweg krassen over het papier, zoals je vroeger met muntjes deed, en je tovert de info op het papier). Eigenlijk zou ik dat  wel willen doen, maar ja het is onze wandelavond en op die manier maak je natuurlijk geen kilometers.
Bij fort Everdingen gaat het Jan Blankenpad over de dijk terug.

Wij blijven in de uiterwaarden en maken aangenaam kennis met het verschijnsel Inundatiebank.
Bij het dorp Everdingen omhoog. Tot grote verrassing van broer staat op de dijk een oude bekende te stralen.

Rondje door het dorp, achter de Roomse kerk langs, via de Kweldam de Lekdijk weer op.

Boerderij Rustenburg uit 1600 ongeveer, heeft een schattig bakhuis en een opvallend overstekend achterschild.

Een stuk verderop ligt een heuse tankversperring uit 1940, in 2011 gerestaureerd.

Meteen achter het Werk aan het Spoel (filmpje), waarin ooit de Explosieven Opruimingsdienst gehuisvest was, staat in het weiland een nogal vreemd bouwsel. Het blijkt een kogelvanger.