Zouweboezem

19 juni, 10.5 km
Parkeren aan de Tolstraat Meerkerk, Zederikkade, onder A27 kade blijven volgen, Boezemweg, Lekdijk, Sluis, Zouwendijk, Kerkstraat, Tolstraat.

Op Internet staat deze route uitvoerig beschreven als de Purperreigerroute. Beelden van de Zouweboezem vind je op Funda, omdat het voormalig onderstel van molen Pluck op te koop staat.
Even daarvoor waren we de Vlietmolen gepasseerd, die er nu kek bij staat, na in 1997 afgebrand te zijn. Stichting Het Zuid-Hollands Landschap is verantwoordelijk voor deze wandeling en ze heeft er werk van gemaakt. Een steiger met een gedicht en een vogelkijkhut met tekst en uitleg bij elke vogelsoort die hier voorbij zou kunnen vliegen.

We denken dat we een purperreiger hebben zien vliegen en we hoorden zeker weten de koekoek. Aan het einde van de Zederikkade, nabij de Lekdijk lopen we Sluis in langs een stel bungalowtjes, bedrijfswoningen. Erg welvarend is Sluis niet, naar de conditie van de panden te oordelen bij de ingang van het gehucht.

Stoomgemaal uit 1892 met golfplaten dak.

Ook de informatievoorziening heeft betere tijden gekend.

Veel opvallende daken waargenomen:

Zeldzame pannen

Helemaal geen dak

Daktuin

Dak over de aardbeien

Hier komt het vandaan: dakriet

Het weer: wonderschoon wandelweer. Bij terugkomst in Meerkerk nog net op tijd op het terras van De Gouden Leeuw om koffie te drinken.



Bethunepolder

12 juni, 9 km
Route
Parkeerplaats De Heeren van Maarssen, Maarsseveensevaart, Bethuneweg, Middenweg, Veenkade, Nieuweweg, Griendweg, wandelpad naar Laan van Niftarlake, Middenweg, Landweg, Maarsseveensevaart.

ANWB route met bordjes.
De naam Bethune heeft niets met bitumen te maken, ook niets met de Bataupolder of de Betuwe. Markies de Bethune was een soort projectontwikkelaar uit België die in de 19e eeuw dacht van een stuk moeras een vruchtbaar tuinbouwgebied te kunnen maken. Als dat zo was geweest, hadden buurtbewoners dat in de late Middeleeuwen zelf wel gedaan, lijkt me.

Beter, vruchtbare tuinbouwgebieden zijn er wel genoeg, maar drassige polders als deze? De QR code op het bord verwijst naar de Polderwachter die een ludieke en heel informatieve website in de lucht houdt.
Er is geen woord gelogen over de bijzondere dieren in de polder. Wij zagen gedurende een wandeling van nog geen twee uur een puttertje, een lepelaar, twee ooievaars en een net-niet-grutto (een tureluur dus) en we hoorden een koekoek.

En dit waren nog maar de vogels. In de weitjes stonden juwelen van koeien.

Verder passeerden we op 5 plekken heel merkwaardige koelboxconstructies.

Helaas kan ik ondanks vragen op Facebook en Twitter nog niet melden wat dit voorstelt. Het antwoord graag naar ellyvernooij@gmail.com.

Ook opmerkelijk: deze bunker op poten. De grond zou zozeer zijn ingeklonken dat de heipalen bovengronds kwamen. Zit er dan onder alle bunkers zoveel heiwerk?

Het weer op deze avond: naadje. Buitje in Tienhoven en op 5 minuten te gaan van de parkeerplaats een vette bui.

 



Ronde van Jaarsveld

5 juni, 10 km
Parkeerplaats gemeentehuis, Burgemeester Schumanlaan, Vrijheidslaan, Oerlemans bos, Lekdijk West, wandelpad door de uiterwaarden, Willige Langerakroute, wegens hoogwater terug, door uiterwaarden richting Jaarsveld, bij de heul over de Lekdijk, Salmsteke, uiterwaarden tot het Veerhuis Jaarsveld, S.L. van Elterenlaan, Veldensteinlaan, Oudeslootseweg,
Zuiderpark, Reinaldaweg, gemeentehuis.

Aan het aantal fietsen bij onze startplaats zagen we het al: Avondvierdaagse. In de bebouwde kom kwamen we een regiment kids tegen met blauwe shirtjes. Op de dijk liepen groepen deelnemers voor ons uit en we dachten zo aan te kunnen schuiven om een ijsje of een zakje chips te bemachtigen, maar we hebben het toch maar niet geprobeerd. Wij zouden wel eens even de Willige Langerakroute door de uiterwaarden doen. Na een klim over een merkwaardig hekje liepen we op een smalle strook land tussen Lek en heel brede sloot. We wisten toen alleen nog niet dat de strook een schiereiland was geworden door de hoge waterstand.

Teruggelopen dus, nu voor de ronde om Jaarsveld gekozen, beginnend strak langs de Lek. Bijna voortdurend begeleid door het geluid van de koekoek. Ter hoogte van Lopik stuiten we op een dwarswatertje, bomen met natte voeten en bijna ingestorte bouwsels. Het blijken de resten van een afwateringsinstallatie uit de late Middeleeuwen. Slecht onderhouden, omdat de molen en de bouwsels niet op hun taak berekend waren.

Bij Salmsteke zien we oeverzwaluwen naar hun nesten vliegen in de steile oeverwand. Even voorbij de trainingslocatie van de Jaarsveldse fierljepclub (filmpje) kiezen we een paadje tussen gras dat hier en daar wel 1,5 m hoog stond. We banen ons een weg naar het Oude Veerhuis en het Dijkhuis in Jaarsveld. Het is er knap drassig, onze sokken blijven maar net droog. Langs de restanten van Huize Jaarsveld ( of Kasteel Veldenstein) naar de Oudeslootseweg. Smal weggetje waarlangs rechts boomgaard en links bouwland met...  artisjokken en kalebassen.

Via het Zuiderpark komen we weer bij het gemeentehuis.
Het weer: zonnig, veel wind.
Een dag later zou het reeds vier maanden vermiste lichaam van Vianees Patrick Diks in de Lek gevonden worden ter hoogte van Jaarsveld. Op dezelfde dag bereikte de waterstand in de rivieren in Zuid Duitsland het hoogste punt sinds lange tijd.

Potterskaderoute, nieuw

22 mei, 11 km
Route
Parkeren bij de Kloosterhoeve aan de Kalverstraat, via Dorpsstraat naar het Pompersplein en het Jaagpad. Jaagpad volgen tot spoorweg. Leidsestraatweg en Leidse Rijn oversteken, afdalen tot Veldwijk, Potterskade, Zeeweg, Groenendael, Hollandse Kade, Uitweg, Kalverstraat.

De Potterskade is een bekende vaak gewandelde route. Deze medeblogster wandelde in het vroege voorjaar en maakte erg mooie foto's. Ook wij liepen deze route grotendeels eerder. In juli vorig jaar. Het begin en het einde van de trip zijn hetzelfde. Vorig jaar liepen we over het druk bereden Haanwijk, nu over het Jaagpad en kwamen zodoende langs het treinrampmonument.
De oeverzwaluwwand was nu veel beter zichtbaar, omdat het riet nog niet zo hoog stond.

Er omheen geen zwaluwen, maar heel veel ganzen.
Daar waar we vorig jaar het struikgewas van de Potterskade in liepen, werden we nu over een gloednieuw asfaltpad geleid door de ANWB. En daar waren de zwaluwen, want langs de Cattenbroekse plas wemelde het van de vliegjes. We hoorden een koekoek.
Om de route te kunnen volgen liepen we door een paar straten met hele dure Woerdense nieuwbouw. De wijk heet niet voor niets WaterRIJK. De recreatieplas heeft dezelfde naam. Als we er omheen zijn lopen we over Groenedael naar de Hollandsekade waarlangs het snoeihout hoog ligt opgetast. In Harmelen passeren we rijksmonument de Woutrina Elisabethhoeve die er na een grote brand in1977 heel anders uitzag.

Als de gordijnen maar goed hangen.

 

 

 

Lopik

15 mei, 11 km
Route: fietspad langs M.A. Reinaldaweg, Zuidzijdsekade, Damweg, Wielsekade, Vogelezangsekade, Graafdijk

3 Kilometer fietspad en 8 kilometer kade hebben we afgelegd. Geen last gehad van auto's, dus. Slechts een enkele fietser kruiste op de laatste kilometers ons pad.
Toen we na het saaie fietspad langs de provinciale weg de Zuidzijdsekade op wilden lopen, kwamen twee gigantische blaffende herdershonden ons tegemoet. Als we broer hondenfluisteraar niet bij ons hadden, zouden zus en ik rechtsomkeert hebben gemaakt, hoezeer het bordje ook aangaf dat we vrij mochten wandelen op de Zuidzijdse kade. De kade is sinds een jaar of drie voorzien van bruggetjes en paaltjes met pijltjes en heeft een roemrucht verleden als smokkelpad tussen de Baronie van IJsselstein en het Stichts Kapittel van Sinte Marie.
Verdwalen zo goed als onmogelijk, want afgezien van begroeiing om de kaai op de plek te houden, kijk je over kilometers weiland en kun je eigenlijk alleen maar rechtdoor. Je bent wel héél dicht bij de natuur.

Na een kilometer of vier ben je blij dat je in de de vorm van een watertoren weer bebouwing ziet.
Vanaf de verder onbebouwde Damweg (filmpje) gaan we over de dicht bebouwde Wielsekade. Dicht bebouwd, maar ruimte genoeg voor dit plaatje uit Kameleondorp.

En dan het hoogtepunt van de wandeling: Lopik centrum. Wat een treurigheid. Een verlaten, overhoop geschoten Oostblokdorp is gezelliger. Verderop langs de Vogelzangsekade wordt het weer toonbaar. Lange linten fluitenkruid aan beide zijden van de kade en pittoresk schuurtje aan de waterkant.

Wandelweer: droog, zonnig en een beetje noorderwind.



Montfoort

8 mei, 8 km
Knollemanshoek, Blokland, Tiendweg, Parklaan, Stadspark, Julianalaan, Lievevrouwegracht, Om 't wedde, Hoogstraat, IJsselpoort, IJsselplein, Hofdijk, Mastwijkerdijk, Achthoven west, Slotlaan

De buienradar gaf aan dat het na 8 uur zou gaan regenen en onweren, dus begonnen we de route op het vlakke land in de Knollemanshoek. Tegen de tijd dat we over de Tiendweg Montfoort hadden bereikt begon het te regenen.Iets over achten inderdaad. De Tiendweg is in aanleg ruim 800 jaar oud, maar in 2011/2012 weer herkenbaar gemaakt door Landschap Erfgoed Utrecht. Leuk om over zo'n kaai tussen bizarre knotwilgen door de weilanden (zonder vee en zonder pinksterbloemen) te lopen.
Vanuit het Stadspark kijk je door bloeiende perenbomen op de stadsmuur en  molen van Montfoort.

Met een beetje gedonder en 1 klein bliksempje op de achtergrond lopen we langs de Johannes de Doperkerk. Trouwlocatie van pa en ma. Van een architect die gezien wordt als de opvolger van Alfred Tepe met ook een lange staat van dienst: Wolter te Riele. Ik vind dit kerkgebouw uit 1920 met al die dakjes wel leuk.

Voordat we de stad uitgaan, wachten we een serieuze bui af onder de IJsselpoort. Het oude stadhuis (1375) met poort is nu restaurant. Verboden voor rolstoelgebruikers?  Zijn onze ouders destijds in dit stadhuis in de echt verbonden? Blokland hoorde in 1953 nog bij Willeskop. En Willeskop was tot 1989 een zelfstandige gemeente. Maar waar was het Willeskopse gemeentehuis?

Als we de brug over zijn, gaan we over de Hofdijk naar Mastwijk. We passeren Hofdijk 63 uit 1882. Tamelijk recent verbouwd. Droomklus!
De Mastwijkerdijk is ook al zo'n 800 jaar oud, net als de Tiendweg en Heeswijk. Vanuit Montfoort is de rechterkant, soms strak langs de IJssel,  tamelijk dicht bebouwd. Inmiddels regent het én schijnt de zon, we zien één felle regenboog en een vagere er omheen.

Aan de linkerzijde staan veel minder huizen. Op nr. 45--I wel Kinderopvang Het Bonte Koetje. Het soort dagverblijf waar vaders voor in de rij staan. Check het team. Verder plat polderland tot aan Linschoten en Harmelen. Bij de vroegere afvalstortplaats zijn verhogingen zichtbaar. Hier wordt gewerkt aan nieuw recreatieterrein. Als we ook De Witte Swaen zijn gepasseerd, zijn we weer bijna bij ons antieke voertuig aan de Slotlaan. De laan dankt haar naam niet aan een slot of kasteel of zo, maar aan een aan de laan gevestigde familie Slot. Naar de Witte Swaen moet ik in gezelschap van zus nog maar eens terug met vervoer met groot laadvermogen. In de Volkskrant verscheen in 1995 een artikel van ene Raaff die met zijn vaartuig over het gedeelte Hollandse IJssel voer waarlangs wij vanavond wandelden.

Groenekanroute

1 mei, 12 km
ANWB route, super bewegwijzerd, heel plezierig, want we zijn volkomen onbekend met dit gedeelte van de provincie.

Groenekanseweg, Kastanjelaan, Vijverlaan, pad over landgoed Voordaan, via de Planetenlaan en de Kometenlaan naar de Prinsenlaan in Maartensdijk, Nieuwe Weteringseweg, Beukenburgerlaan, Groenekanseweg, Hoge Kampsepad, Voordorpsedijk, wandelpad ten oosten van de A27, Groenekanseweg

We bewandelen vanavond het grondgebied van drie kleine kernen:  Blauwkapel, Groenekan (Utrecht) en Maartensdijk (Bilthoven), maar van de kernen zien we bar weinig. We zetten de auto neer onder het viaduct van de A27 bij Groenekan. Via de Kastanjelaan en de Vijverlaan gaan we over voormalig landgoed Voordaan richting Maartensdijk. Onder de bomen langs het pad groeien massa's narcissen in allerlei variëteiten.

 

Projectje voor werklozen tijdens de crisisjaren '30. Altijd nog beter dan een kanaal graven. Via de lange Prinsenlaan, omgeven door weilanden met ontzettend veel pinksterbloemen, vanuit Maartensdijk naar de Beukenburgerlaan. Weer een lange rechte laan, links bos, rechts achter de loeiers van beukenbomen, nog niet helemaal in het blad, weilanden met dikbillen.

Nieuwe villa Beukenburg uit 2006, mooi vind ik het nog niet, maar je wordt toch bloednieuwsgierig naar het waarom van de vorm, van het gekozen materiaal. Ik wil het van binnen zien. Bij zulke huizen moet een informatiepaneel. Wel veel informatie op Funda. 

We steken de Groenewoudsedijk over en lopen over het Hoge Kampsepad langs een nog jong zandgat dat een toekomst als recreatieplas tegemoet gaat, verwacht ik. De Voordorpsedijk loopt van Bilthoven naar Blauwkapel, de derde en oudste kern waar we omheen lopen. Langs de dijk zien we bloeiende fruitbomen waaraan sommige takken wit en andere donkerrose bloeien. Helaas was het licht niet meer toereikend om dat op de foto te zetten. Fort Voordorp maakt deel uit van de Nieuwe Hollandse Waterlinie en is verbouwd tot congescentrum. Het laatste stuk van de route lopen we langs de A27 en de spoorlijn Utrecht Hilversum. Veel lawaai dus.

Het weer: noorderwind en droog.