Gerrit Achterbergpad Langbroek

13 mei, 14 km ****

Parkeren in Doorn bij bosrestaurant Sandenburg aan de Sandenburgerlaan, la Dwarsweg, ra Buntlaan, ra Gooijerdijk, la Sandenburgerlaan, la Langbroekerdijk, la Broekhuizerstraat, Langbroekerweg, la Darthuizerweg, la Leersumsestraatweg, la Sandenburgerlaan.

Het Klompenpad dat naar Gerrit Achterberg is genoemd is 11.5 km lang. Mooie afstand voor een doordeweekse avond in mei. Maar het pad is geen rondje. Na 2 uur wandelen sta je gewoon 11.5 km verderop en zie dan op een doordeweekse avond maar eens bij het beginpunt te komen. Na een km of 7 door sloot en slop kregen we op de kruising met de Broekhuizerstraat in de gaten dat we steeds verder van de auto verwijderd raakten en kozen op goed geluk de 'terugweg'.
Aan wegwijzers en routeaanwijzingen ontbrak het niet, wel aan straatnaambordjes die correspondeerden met de aangegeven wegen op het routekaartje op de website.

Het weekend voorafgaand aan onze wandeling was het natste van dit jaar en de gevolgen daarvan waren onder de grote bomen langs de paden zeer aanwezig. Soppen en op landgoed Sandenburg zelfs over een smal stroompje springen.

Wie bij de Utrechtse Heuvelrug, net als ik, denkt aan bossen, hei en zandgrond, komt bedrogen uit. Kleine weilanden en akkers, geen brede sloten en vaarten er omheen, maar bossages en lanen. Grote ' bovenstadse' boerderijen, waarvan een aantal met grofkorrelig pleisterwerk. Zo grofkorrelig dat het leek of er teksten in braille opgeschreven stonden.

 Schaapskooien en landhuizen:  het Gerrit Achterbergpad voert je langs monumentale panden, zeer gevarieerd landschap en paaltjes met gedichten.

Aan de Langbroekerdijk lopen we langs kasteel Sandenburg, kasteel Walenburg, en het poortgebouw van kasteel Groenestyn.

Het laatste gedeelte van onze wandeling maakt geen deel uit van het Gerrit Achterbergpad, geen paaltjes met gedichten dus langs de Darthuizerweg, maar wel het Oude Rechthuis, een schaapskooi en hagen van bloeiende rhododendron.

Als je 11 km lang zat vindt voor een rondje, kies  dan voor de Bovenwijkerweg (aan de Langbroekerdijk).

Bolgerijen Vianen

6 mei, 8 km ****

Route
Parkeren aan de linkerkant van de Bolgerijse kade vanaf het Merwedekanaal.
Ra vanaf de Bolgerijsekade de Merwedekade op, la Achterkade, la Groenekade, ra Bolgerijse kade

Het Utrechts Landschap heeft aardig huisgehouden in de polder Bolgerijen (en een zeer informatief beheerplan gemaakt). We komen overal op onze wandeling elementen tegen die het gevolg zijn van hun beheer: paaltjes en panelen, bossen, vogelkijkhutten en parkeerplaatsen.

Onze wandeling begint  op de Merwedekade. Een strook jong oer Hollands

bos tussen Bolgerijse kade en de Achterweg, waarlangs een pad is gemaaid met een iets te zware trekker na een regenachtige periode. De trekker heeft heel diepe sporen achtergelaten en het lange afgemaaide gras ook.

We bereiken de Achterkade zonder onze tere enkeltjes te verzwikken. De Achterkade is dunbevolkt. Rechts kijk je naar de achterkant van Hei en Boeicop, links kijk je Bolgerije in. De huizen die er staan zijn van oorsprong klein. Geen grote kaasboerderijen in dit stuk van de polder. De kavels zijn klein, vooral aan de Bolgerijse kant en staan aardig vol met bies.

De Groene kade is onverhard, maar veel beter begaanbaar dan de Merwedekade. De bermen zijn ingezaaid met echte koekoeksbloem en grote ratelaar (dus geen gele dovenetels, Vernooij!)

In een weilandje aan de overkant van de sloot stond dit indrukwekkend heerschap te grazen.

Over de Bolgerijse kade tussen de grienden weer terug naar de A27, over enige tijd kan golfend Vianen zich daar verpozen met de Kroonprins.

Gelukkig blijft er aan de andere kant van de snelweg nog veel ongerept Bolgerijen over om te bewandelen.

Het weer: een paar spetters en veel dreiging onderweg, als we naar huis rijden, gaat het regenen. Voor het eerst dit jaar een koekoek gehoord!

Engherkaderoute Montfoort Linschoten

30 april, 12 vermoeiende kilometers
ANWB route uit het boekje. Bewegwijzerd. Start bij het Kasteel Montfoort.
Om 't Hof, De Plaats, Keizerstraat, Hoogstraat, IJsselpoort, over de brug la IJsselkade, onder M.A. Reinaldaweg door, Waardsedijk oversteken, Engherkade, ra Engherzandweg, la Noord Linschoterdijk, M.A. Reinaldaweg over, G. van der Valk Boumanstraat, ra Liefhovendijk, la Dorpsstraat, ra Vaartkade Zuidzijde, la Beide Vlooswijkenlaan, bruggetje de Montfoortse vaart over, ra graspad, ra Cattenbroekerdijk, Doeldijk, IJsselpoort, Hoogstraat, Keizerstraat, Plaats, Om 't Hof, parkeerplaats.

Anno 2014 worden de klanten van Kasteel Montfoort in de watten gelegd. De meisjes die tot 1968 het kasteel bevolkten, hebben vast andere ervaringen.

Het uitzicht aan de IJsselkade is niet bijzonder, links veel te dure appartementen en de achterkant van Willeskop, rechts het best uitgestrekte industrieterrein van Montfoort. Agrarisch wordt het als we onder de Reinaldaweg door zijn.

 

We steken de Waardsedijk over, klimmen over een hek polder De Engh in.

 De Engherkade

Ruim 3 kilometer graskade ligt voor uw voeten. Een welhaast ongekende weelde in Het Groene Hart. Kades werden aangelegd om te voorkomen dat water van de ene polder naar de polder ernaast stroomde en daar wateroverlast veroorzaakte. Dat is hier goed te zien: de weilanden en de sloten aan de ene kant liggen duidelijk hoger dan aan de andere kant.

 De ANWB-gids waarschuwt ons nog voor broedende zwanen die de doorgang op de kade kunnen verhinderen. En inderdaad krijgen wij te maken met beesten op ons pad.

 

Wij zijn veel meer onder de indruk dan zij. De kade slingert naar de Engherzandweg en Huis Linschoten. We mogen over asfalt naar de Reinaldaweg, gaan er ditmaal overheen, Linschoten in.

Daar treffen we monumentale boerderij Liefhoven uit de 17e eeuw. Het huis is aardig opgeknapt, maar aan de bijgebouwen valt nog wel het e.e.a. te doen.

In de Dorpsstraat van Linschoten is bijna elk huis een monument.

Alsof we nog helemaal niet moe zijn, wandelen wij blijmoedig over het graspad langs de Montfoortse vaart naar de Cattenbroekerdijk, vandaar naar Montfoort, om ons na ruim 2 uur op de autostoelen te laten zakken.

 

Het weer: droog!!!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vechtwandeling

22 april, 10 km ***

De auto geparkeerd bij werkgever van broer aan de Hogenoord en vanaf daar sjokten wij langs de Vecht over de westelijke oever achtereenvolgens langs Pijlsweerd, Ondiep, Geuzenwijk en de Schaakbuurt. Tot `De parel van Zuilen´ is de Vecht van het gewone volk, maar bij de Springertuin wordt het chique. In Oud Zuilen steken we de Vecht over. Via de Slotlaan en de 2e Polderweg lopen we terug langs Overvecht Noord, Vechtdijk, Zandpad, Vinkenkade, Lauwerecht.

In beelden:

De Marnixbrug is in de huidige vorm nog jong: van 1964. In het westelijk landhoofd is een openbare schuilplaats gemaakt voor 200 mensen. Wie maakt uit welke 200 mensen daar plaats mogen nemen in geval van Koude Oorlog? In 2003 werden tegeltableaus aangebracht.

Een van de waanzinnig mooie (school-)gebouwen van architect Jan Planjer, momenteel in gebruik door de Aboe Daoudschool. Het gebouw werd in 1928 officieel geopend voor de Scheepstraschool en de Jan Ligthartschool in de Geuzenwijk.

Riante sofa in de Springertuin. Filmpje over de totstandkoming ervan achter deze link: https://springerdagen.wordpress.com/tag/springertuin-sofa/

Poelen en broeihopen voor slangen in het Vechtoeverpark. Doorlopen! Naar Slot Zuylen met jawel,

een slangenmuur.

Langs giga volkstuincomplex Ons Genot die er een informatieve website op nahoudt, naar de slangenkuil die het Zandpad heet, vol met abusievelijk gesloten bootjes.

We steken bij Lauwerecht de Vecht weer over naar Pijlsweerd, een buurt waar vanouds veel hoveniers en kwekers gehuisvest waren. De hoveniers zijn weg, de kwekerijen nog lang niet.

21 april, 2e paasdag 10 km ***

Route:
Plettenburg, Perkinsbaan, Jeffersonpad, de Malapertweg, Groenendael, Schipperspad, Schipperstunnel,  Lekdijk, Dorpsstraat,  Vreeswijksestraatweg, Fokkesteeg,  Merwestein,  Cityplaza, Sluijterslaan,  Hildo Kropstraat, Hesselaan,  Wijnesteinstraat,  Drilleveld, Stormerdijkstraat,  Sluisje,
Rijnhuizenbrug, Rond 't Fort, Plettenburg

Wandeling met gevarieerd gezelschap bestaande uit 4 Vernooijen (de 4 V's), waarvan 1 in scootmobiel, 2 zwagers, 1 jongere en 1 grote gevaarlijke hond.
De 4 V's bevonden zich in het begin en aan het einde van de wandeling op zeer vertrouwd terrein.
Aan de de Malapertweg de boerderij waar zij veel logeerpartijen doorbrachten.

Uit de archieven van de Nicolaaskerk blijkt een eerdere editie van de Kunnemanshoeve door legatie aan de kerk geschonken te zijn die het op haar beurt aan Everardus Vernooy verkocht.

Aan de Groenendael vrijwel onzichtbaar de Pompstations van Watertransportmaatschappij Rijn Kennemerland. Sinds 1952 wordt water uit het Lekkanaal gepompt om gezuiverd getransporteerd te worden naar Kennemerland. Inmiddels heet het complex een Waterwinstation, is het proces van waterzuivering zeer geautomatiseerd en zullen de giga dienstwoningen in de nabijheid wel door 'particulieren' worden bewoond.

Zonder Musserts ideetje om een Lekkanaal en Beatrixsluizen te realiseren, was er geen waterwinstation op deze plek geweest.

Op de Oude Sluis in Vreeswijk is het ijspaleis van Luigi gehuisvest. Ondanks het geweldige weer genoeg ruimte op het terras om van ijs, zon en uitzicht te genieten. We steken de Oude Sluis over naar de Dorpsstraat en passeren een gebouw dat we eerder eigenlijk nooit hebben zien staan, maar dat toch heus een kerk was.

Tot 1975 een kerk, nu een (riante?) woning.

Langs de Handelskade is de bebouwing 20e eeuws en monumentaal. Wat te denken van onderstaande juwelen: links op nr. 82, rechts op nr. 32.

Via o.a. de Vreeswijksestraatweg, de Fokkesteeg, Merwestein en de Doorslagbrug naar Cityplaza met het nu al monumentale Stadshuis (2012) en de pas heropende Markt (april 2014).

Door Jutphaas weer terug naar Plettenburg, waar we 2.5 uur na aanvang van de wandeling eindelijk aan de drank konden.

https://plus.google.com/photos/100393578426748998049/albums/6006954701390981121

Ronde om Everdingen - Zijderveld

15 april, 8 km ***

Auto geparkeerd bij het Dorpshuis aan de Graaf Florisstraat in Everdingen. Via de Jan van Arkelstraat en Bingse Boogaard naar de Lekdijk. Bij Fort Everdingen ra Diefdijk, bij Kerkweg ra, bij afrit A2 ra Graaf Huibertlaan, daarna ra Graaf Florisstraat.

Als enige kleine kern van Vianen heeft Everdingen 2 kerkgebouwen. In gebruik. Midden in het dorp de 15e eeuwse Mariakerk (Hervormde Gemeente) en aan de Lekdijk, bijna midden in het dorp de Petrus en Pauluskerk van A. Tepe, (Rooms Katholiek).

We gaan de Lekdijk op richting Culemborg. Rechts de Lek en natuurgebied Everdinger Waarden. Waarin in 2013 het Jan Blankenpad werd aangelegd. Rondwandelingen niet mogelijk als het draaipontje niet vaart (van november tot en met april).
Rechts wordt geboerd en gekneuterd, de Korte Meent kruist de Lekdijk. Bij Fort Everdingen gaan we de Diefdijk op en bevinden wij ons op de grens Gelderland-Utrecht. Je loopt op een dijk, maar niet langs het water. Boomkruinen in de bloei op ooghoogte. Alle huizen staan aan de Utrechtse kant, aan Gelderse zijde bunkers met omgekeerde bloempotten op het dak.

Voordat de Diefdijk onder de A2 doorgaat, slaan we rechtsaf de Kerkweg op naar Zijderveld. Het dorp zelf laten we links achter de snelweg liggen. Hier geen monumenten of adembenemend landschap, wel zicht op strakke strepen in de lucht boven de snelweg.

 Aan de Graaf Huibertlaan staat volgens mij precies halverwege Everdingen en Zijderveld in the middle of nowhere het voormalig gemeentehuis van beide dorpen. Thans een bedrijfswoning met buitensporig hoge trap en bijpassend hek.

Als we weer bijna bij de auto zijn, komen we tot de ontdekking dat we Everdingen een dag of 10 te vroeg hebben aangedaan.

Maarssenbroek Haarzuilens Parijs

1 april Haarzuilens - Maarssenbroek -  Haarzuilens  9,6 km ***

Route: Parkeerplaats Thematerweg 5 -  la Thematerweg - ra Brinkstraat - Brink - Ockhuizerweg - ra Wielrevelt - Rijneveldschepad - Rijneveldschebrug - ra wandelpad parallel aan A2 - Otterspoor- Egelspoor - Fazantenkamp - Verbindsingsweg over - Boomstede - ra pad parallel aan Verbindingsweg - A2 over - Willy Posthumushage - Maarssenseweg -  ra Thematerweg.

Zomertijd, dus fototoestel mee.

Als je één keer langs onderstaande stal bent gelopen, vergeet je 'm nooit meer. Dat paard op de deuren staat er minstens 40 jaar, het heeft een schattig houten veulen gekregen.

Slotzicht was toch echt een boerderij. Eén met een heel chique voorkomen en op een romantisch  plekje. Het interview met Johannes Versteeg geeft een reëler beeld van boerenleven op Haarzuilens in de twintigste eeuw.

Via de Brink en de Ockhuizerweg komen we in Wielrevelt. Een park dat beheerd wordt door Natuurmonumenten. De Vrienden van de Joostenlaan denken er het hunne van. Uitzonderlijke beesten hebben we niet gezien, wel een nijlganzenpaar met jonkies. Het Rijneveldschepad wordt Rijneveldschebrug

 Broer had de brug gezien toen we vorige week een afslag en 7 kilometer (enkele reis) te ver waren gereden.

De brug is in totaal zo'n 450 meter lang. De realisatie was een samenwerking tussen gemeente Stichtse Vecht, gemeente Utrecht, Rijkswaterstaat, Dienst Landelijk Gebied, Natuurmonumenten, architect Aletta van Aalst, aannemerscombinatie Dura Vermeer / Besix en ingenieursbureaus. Allemaal heel mooi, maar voor een graffiti-artiest is hier geen eer aan te behalen.

Aan de andere kant van de brug bevinden we ons in Maarssenbroek. De gemeente heeft erg haar best gedaan om van de snelwegoever recreatieterrein te maken. Het resultaat: Wijkpark Reigerskamp met een superspeelspoor voor kinderen tot en met 12 jaar. Oeps.

 

Inmiddels is bewezen dat het pontje probleemloos drie kinderen van gemiddeld 50 jaar met een gezamenlijk gewicht van zo'n 220 kilo naar de overkant brengt.

We werden een boom gewaar die uitbundig stond te bloeien:

Aan de overkant van de Verbindingsweg ligt nog een uitnodigend park aan de Boomstede, maar voor vanavond is het mooi geweest. We steken de A2 over. Om te voorkomen dat we het verkeer ontregelen door iets naar beneden te flikkeren is gaas aan de leuningen bevestigd. Ingrid en Sanne waanden zich hier kennelijk op de Pont des Arts en bevestigden een liefdesslotje. Wat zullen ze met het sleuteltje gedaan hebben?

Als Ingrid en Sanne daarna op een mooie voorjaarsavond de weg liepen die wij gingen over de Haarrijnse plas, konden zij ook van dit romantische uitzicht genieten. In het donker zie je niet dat die lichtjes van een verrot lelijk industrieterrein afkomstig zijn.